Wat is regressie? (en wat kan je er zelf al mee doen)

Veel reacties die je vandaag hebt, ontstaan niet alleen door wat er op dit moment gebeurt. Vaak zijn ze verbonden met iets uit het verleden. Dat kan een specifiek moment zijn, maar soms ook een hele periode in je leven. Niet altijd iets groot of zichtbaar, maar wel iets dat impact heeft gehad.

Dat is waar regressie over gaat.

Regressie betekent eigenlijk dat je teruggaat naar de oorsprong van een bepaalde reactie, emotie of patroon. Niet om alles opnieuw intens te beleven, maar om er met meer afstand naar te kijken. Alsof je even naast jezelf staat en observeert wat er gebeurt. Tijdens een regressiesessie blijf je altijd in controle. Jij bepaalt zelf wat je wel of niet wil toelaten. Precies daardoor ontstaat er vaak ruimte om situaties anders te bekijken en oude spanning of emoties los te laten.

Vaak merk je al aan kleine signalen dat er nog iets onder de oppervlakte zit. Je hoeft daar geen therapeut voor te zijn om het te herkennen. Misschien voel je regelmatig spanning of onrust zonder duidelijke reden. Misschien reageer je soms heftiger dan je zelf begrijpt. Of bepaalde situaties raken je diep, terwijl ze voor anderen klein lijken. Ook steeds opnieuw in dezelfde patronen terechtkomen kan een teken zijn dat er nog iets niet verwerkt is.

Gelukkig hoef je niet meteen diep therapeutisch werk te doen om daar bewuster van te worden. Je kan zelf al kleine stappen zetten. Een eerste stap is simpelweg even stilstaan bij je reactie. In plaats van jezelf meteen te corrigeren of weg te duwen wat je voelt, kan je jezelf afvragen: wat voel ik nu eigenlijk écht? Vaak zit er onder boosheid bijvoorbeeld verdriet, angst of onzekerheid.

Daarnaast helpt het om verder te kijken dan alleen het huidige moment. Vraag jezelf eens af: voelt dit herkenbaar? Heb ik dit eerder gevoeld? Soms merk je dat een emotie niet alleen over vandaag gaat, maar iets ouds raakt.

Ook de manier waarop je naar jezelf praat maakt een groot verschil. In plaats van te denken: dit slaat nergens op, kan je proberen om zonder oordeel te erkennen dat er blijkbaar iets onder zit. Alleen dat bewustzijn brengt vaak al meer rust.

Wat ook helpt, is om even afstand te nemen van het gevoel. Niet door het weg te duwen, maar door ernaar te kijken alsof je een situatie observeert in plaats van er volledig middenin te zitten. Dat zorgt ervoor dat je minder overspoeld raakt en helderder kan zien wat er echt speelt.

Merk je dat bepaalde emoties of patronen je blijven overspoelen of dat je telkens vastloopt, dan kan het heel helpend zijn om dit samen met iemand te bekijken.

Want wat niet verwerkt wordt, verdwijnt meestal niet vanzelf. Het blijft aanwezig in je systeem en beïnvloedt hoe je vandaag reageert. Niet omdat je iets fout doet, maar omdat je brein het ooit op die manier geleerd heeft om ermee om te gaan.

Wat onder de oppervlakte zit, blijft vaak aanwezig totdat het gezien mag worden. Maar zodra je er op een andere manier naar kan kijken, ontstaat er ruimte. Ruimte om los te laten, anders te reageren en stap voor stap verandering toe te laten.

En dat is vaak waar echte verandering begint.